Stories to Learn Greek #1 | Greek Language Story Narration

About this video series: a collection of original stories narrated in Greek.

Today´s story is inspired by many stories and urban legends from different parts Greece on the subject of resurfacing old artifacts.

Ο Χαμένος Θησαυρός

Κάποτε, σε ένα παραθαλάσσιο χωριό της Θεσσαλίας, ζούσε ένας φτωχός ψαράς.  Το όνομά του ήταν Νικόλας, ενώ το μικρό θεσσαλικό χωριό ήταν γνωστό ως «Ψαροχώρι». Οι ντόπιοι, δηλαδή όσοι ζούσαν στο χωριό, του είχαν δώσει αυτό το όνομα. Το «βάφτισαν» Ψαροχώρι γιατί όλοι οι κάτοικοι βγάζαν το ψωμί τους από την αλιεία. Δηλαδή ζούσαν από τα ψάρια που έπιαναν στα δίχτυα τους.

Ξυπνούσαν πριν καλά-καλά ξημερώσει και έβγαιναν στη θάλασσα με τα καΐκια τους. Στα δίχτυα τους έβρισκαν πολλά ψάρια – σφυρίδες, ζαργάνες, γόπες, τόνους, ξιφίες, τσιπούρες, λαυράκια, γαύρους, μελανούρια, αθερίνες, γλώσσες, ροφούς…

Κάποια ψάρια τα κρατούσαν για να ταίσουν τις οικογένειές τους. Τα περισσότερα όμως τα πουλούσαν στην ιχθυαγορά. Κι έτσι, οι ψαράδες έβγαζαν αρκετά χρήματα για να ζήσουν τις οικογένειές τους. Κάποιοι ψαράδες όμως ήταν άτυχοι και το μόνο που έβρισκαν ήταν τα δίχτυα τους, τρύπια και κατεστραμμένα.

Ο Νικόλας όμως ήταν ο πιο άτυχος και ο πιο φτωχός από όλους τους ψαράδες. Τα δίχτυα του δεν καλοδέχονταν μεγάλα ψάρια, όπως τόνους, σαργούς, ξιφίες και λαυράκια. Έβρισκε μόνο μικροσκοπικά ψαράκια, όπως μαρίδες και γαύρους. Ούτε έναν κουβά δεν μπορούσε να γεμίσει με αυτά. Άλλες φορές τα δίχτυα του ήταν κατεστραμμένα από δελφίνια και άλλα πλάσματα του βυθού. Η γυναίκα του Νικόλα, η Μαρία, είχε κουραστεί να μαγειρεύει κάθε μέρα φασόλια. Ενώ, τα τρία παιδιά του αναγκάζονταν να πηγαίνουν με κουρελιασμένα ρούχα στο σχολείο.

Το καλοκαίρι του 1900, ο Νικόλας ο ψαράς ήταν πλέον σίγουρος ότι κάποια θεία δύναμη τον τιμωρούσε. Οι οικονομίες του λιγόστευαν. Τα βράδια δεν κοιμόταν καλά. Γύριζε δεξιά κι αριστερά στο κρεβάτι του. Η γυναίκα του είχε στραφεί στην θρησκεία και ζητούσε από τον Θεό και τους Αγίους να τους δώσουν φώτιση.

Μια μέρα, η γυναίκα του η Μαρία πήγε στο παρεκκλήσι της Αγίας Μαρίνας, λίγο πιο έξω από το χωριό, για να ανάψει ένα κερί. Στο εικονοστάσι του παρεκλησσιού υπήρχε πάντοτε ένα κενό. Κι αυτό γιατί, επί Τουρκοκρατίας, είχε κλαπεί η βυζαντινή εικόνα της Αγίας. Την είχαν αρπάξει αθεόφοβοι πειρατές μαζί με άλλα λάφυρα. Το πειρατικό καράβι είχε βυθιστεί αναπάντεχα, λίγο μετά την αναχώρησή τους από το Ψαροχώρι. Και η βυζαντινή εικόνα της Αγίας Μαρίνας βρισκόταν στον πυθμένα της θάλασσας.

Δύτες, σφουγγαράδες, και κυνηγοί θησαυρών αναζητούσαν το ναυάγιο εδώ και χρόνια. Κανείς όμως δεν είχε καταφέρει να το βρει, ούτε τις εικόνες και τους θησαυρούς που κουβαλούσε. Σαν το καράβι να το είχε καταπιεί η θάλασσα ή ίσως, όπως λέγαν οι παλιοί, να είχε μετατραπεί σε πλοίο φάντασμα που στοιχείωνει τις θάλασσες τις νύχτες.

Η γυναίκα του ψαρά κοιτούσε το  κενό στο εικονοστάσι και κάτι συλλογιζόταν. Τότε, κοίταξε τον ουρανό και είπε:

«Αγία μου Μαρίνα, φανέρωσέ μας το ναυάγιο. Κι εμείς θα επιστρέψουμε την εικόνα σου στην θέση της. Κάθε μέρα θα έρχομαι και θα φροντίζω το εκκλησάκι σου.»

Εκείνο το βράδυ το σπίτι της οικογένειας είχε γαληνέψει. Ο Νικόλας ο ψαράς μπόρεσε να κλείσει τα μάτια του και να κοιμηθεί. Κι άρχισε να βλέπει όνειρα με θαλάσσια τέρατα, γοργόνες, πειρατές…

Ξάφνου, ο Νικόλας είδε πως βρισκόταν με την βάρκα του σε ένα μέρος που είχε ξαναδεί. Η θάλασσα ήταν γαλήνια και ο ουρανός ήταν ξάστερος. Μπροστά του έστεκε ένας σκόπελος – ένας βράχος στα ανοιχτά της θάλασσας που οι ψαράδες απεφεύγαν να πλησιάζουν. Τα θαλάσσια ρεύματα ήταν ισχυρά σε αυτό το σημείο και οι βάρκες κινδύνευαν να γκρεμιστούν πάνω στα βράχια με μια αλλαγή του ανέμου. Όχι μόνο αυτό, αλλά οι παλιοί έλεγαν πως κάτω από τον βράχο ζούσε ένα θαλάσσιο τέρας. Όποιος έπεφτε στην θάλασσα σε εκείνο το σημείο κινδύνευε να γίνει το επόμενο γεύμα του θηρίου.

Στο όνειρό του ο Νικόλας είδε πως ο ουρανός πάνω από τα βράχια φωτίστηκε και αιωρούμενη μπροστά του εμφανίστηκε μια λευκοντυμένη γυναίκα με χρυσά μαλλιά. Η γυναίκα δεν του μίλησε, παρά του χαμογέλασε. Με το δεξί της χέρι του υπέδειξε τον βυθό της θάλασσας και σαν αστραπή εξαφανίστηκε.

Όταν ο Νικόλας ο ψαράς ξύπνησε το επόμενο πρωί, διηγήθηκε τις ονειρικές του περιπέτειες στη γυναίκα του. Μόλις ανέφερε τη λευκοντυμένη γυναίκα, εκείνη σταυροκοπήθηκε και δάκρυα έτρεξαν από τα μάτια της.

«Εκεί θα πας σήμερα», του είπε. «Σήμερα δεν θα ρίξεις τα δίχτυα σου. Θα πας στον σκόπελο και θα βουτήξεις στον βυθό. Εκεί θα βρεις τη χαμένη εικόνα της Αγίας και θα τη φέρεις πίσω μαζί με τον θησαυρό των πειρατών.»

Ο Νικόλας έμεινε να κοιτάει τη γυναίκα του απορρημένος. Όταν άκουσε για την προσευχή της γυναίκας του και την υπόσχεση που έδωσε στην Αγία Μαρίνα, εκείνος θύμωσε.

«Μα εγώ δεν είμαι ούτε δύτης, ούτε σφουγγαράς», της είπε. «Και αν αυτά που λένε οι παλιοί για το θεριό είναι αλήθεια;»

Η Μαρία του θύμισε πόσο θαραλλέος είναι και πως τον παντρεύτηκε γιατί ήταν ο πιο θαραλλέος του χωριού. Εξάλλου, αυτός δεν ήταν που είχε βγάλει το φίδι από το πηγάδι του δημάρχου; Κι όταν η κατσίκα του γείτονα είχε πέσει στη ρεματιά, εκείνος βούτηξε πρώτος να τη σώσει. Άσε που τα πνευμόνια του ήταν δυνατά και στα νιάτα του μπορούσε να μείνει κάτω από το νερό για ένα τέτατρο ή και παραπάνω.

Δεν πέρασε πολύ ώρα και ο Νικόλας είχε πεισθεί πως έπρεπε να βουτήξει σε εκείνο το σημείο. Όπως του είχε πει και η Μαρία, θα ήταν αμαρτία να αγνοήσει τις υποδείξεις της Αγίας. Ο μεγάλος του ο γιος όμως, ο Ανδρέας, θα ερχόταν μαζί του για να τον βοηθήσει στην ανάδυση.

Αφού πήρε τον σουγιά του, τον σάκο του και μία σκανδαλόπετρα για να μπορέσει να φτάσει τον βυθό της θάλασσας, ο Νικόλας αποχαιρέτησε την οικογένειά του. Μπήκε με τον Ανδρέα στην ψαρόβαρκά του και ανοίχτηκε στα βαθιά. Αντί να πορευτούν δυτικά, προς το σημείο όπου συνήθως ψάρευε, άρχισαν να πορεύονται ανατολικά.

Ο σκόπελος δεν άρχισε να εμφανιστεί. Από μακριά έμοιαζε με κοίτος. Όσο ο ψαράς το πλησίαζε, τόσο οι παλμοί του ανέβαιναν. Όμως το είχε πάρει πλέον απόφαση. Θα αναζητούσε την εικόνα και τον χαμένο θησαυρό. Έτσι, φίλησε τον γιο του στο μέτωπο, έβγαλε κάποια απ‘ τα ρούχα του, άρπαξε τη σκανδαλόπετρα, πήρε μια βαθιά ανάσα και βούτηξε στην θάλασσα.

Καθώς βυθιζόταν, ο ψαράς διέκρινε μια μεγάλη σκιά στα βάθη της θάλασσας. Κι εκεί που νόμιζε ότι κάποιο τέρας θα ερχόταν κατά πάνω του, η καρδιά του μπήκε στην θέση της. Δηλαδή, ηρέμησε, γαλήνεψε. Σύντομα ξεχώρισε τα τσακισμένα κατάρτια και την πλώρη ενός καραβιού. Το ναυάγιο βρισκόταν μπροστά του. Ο βυθός ήταν γεμάτος με διάφορα αντικείμενα. Ασημένια κουτάλια και πιρούνια, ένας μεγάλος καθρέφτης με χρυσή κορνίζα και διάσπαρτα χρυσά νομίσματα.

Ο ψαράς άρπαζε τις λίρες και τις έβαζε στον σάκο του. Είχε συγκεντρώσει μια μικρή περιουσία, όμως η εικόνα της Αγίας Μαρίνας δεν φαινόταν πουθενά. Θα έπρεπε να μπει μέσα στο τσακισμένο καράβι από μια τρύπα που είχε ανοιχτεί στην δεξιά πλευρά του.

Ο Νικόλας ανέβηκε για λίγα λεπτά στην επιφάνεια για να πάρει λίγες ανάσες. Αφού ανακοίνωσε στον γιο του ότι βρήκε το ναυάγιο, άδειασε τις λίρες που είχε μαζέψει μέσα στο καλάθι τους και ξαναβούτηξε. Με όλο το θάρρος που του είχε απομείνει,  πλησίασε την τρύπα που θα του έδινε πρόσβαση στο εσωτερικό του καραβιού.

Κάτι όμως τον έκανε να οπισθοχωρήσει. Από το άνοιγμα ξεπρόβαλλε ένα πλάσμα μεγάλο σαν σκυλόψαρο. Ήταν μακρύ σαν φίδι και χοντρό σαν μοσχάρι. Το δέρμα του ήταν γυαλιστερό και πάνω του είχε πολλά χρώματα και σχήματα περίεργα. Ήταν κακομούτσουνο και από το στόμα του έχασκε μια σειρά μυτερά δόντια. Δεν ήταν παρά μια γιγαντιαία σμέρνα που ερχόταν αγριεμένη προς το μέρος του.

Χωρίς να το πολυσκεφτεί, ο ψαράς άρπαξε τον χρυσό καθρέφτη και τον κράτησε μπροστά του σαν ασπίδα. Η σμέρνα αντίκρυσε τον εαυτό της στον καθρέφτη. Τη στραβή μύτη, τα τρομερά σαγόνια και το αγριεμένο βλέμμα της. Το φοβερό πλάσμα σχεδόν πέτρωσε από τον φόβο του. Στη συνέχεια οπισθοχώρησε, αλλά αντί να μπει πάλι μέσα στο πλοίο, κρύφτηκε σε μια σπηλιά ανάμεσα στα βράχια. Η σμέρνα ήταν τόσο φοβισμένη που θα έκανε καιρό να βγει από την κρυψώνα της.

Ο ψαράς τότε πήρε όσο θάρρος του είχε απομείνει και εισήλθε μέσα στο πειρατικό καράβι. Και τι δεν είδε όταν μπήκε μέσα. Κοράλλια, ανεμώνες, ψάρια και σφουγγάρια είχαν φωλιάσει μέσα στο τσακισμένο καράβι. Και μέσα στο σκοτάδι, κάπου ανάμεσα στα χαλάσματα, ένα χρυσαφένιο φως του κίνησε την προσοχή. Μπροστά του ήταν η βυζαντινή εικόνα της Αγίας Μαρίνας. Το χρυσό φόντο έλαμπε τόσο δυνατά που σχεδόν τον τύφλωσε. Πρόλαβε όμως να προσέξει πως η εικόνα στεκόταν πάνω σε ένα σεντούκι. Ένα σεντούκι σαν αυτά που έκρυβαν οι πειρατές τους θησαυρούς τους.

Ο Νικόλας ο ψαράς έπρεπε να βγει στην επιφάνεια για να πάρει άλλη μια ανάσα. Πλέον είχε ξημερώσει για τα καλά. Αφού είπε την περιπέτεια του στον γιο του, βούτηξε για άλλη μια φορά στα νερά της θάλασσας. Αυτή την φορά έβαλε την εικόνα μέσα στον σάκο του και προσπάθησε να ανοίξει το σεντούκι. Με τη βοήθεια του σουγιά του κατάφερε να το ανοίξει και αυτό που αντίκρυσε δεν το φανταζόταν ούτε στα πιο τρελά του όνειρα. Χρυσαφένια δισκοπότηρα, δαχτυλίδια και βραχιόλια, σκουλαρίκια με ρουμπίνια και ζαφύρια,  περιδέραια από μαργαριτάρια… και τι δεν είχει μέσα το μπαούλο των πειρατών.

Ο Νικόλας χρειάστηκε να βγει στην επιφάνεια άλλες τρεις φορές μέχρι να γεμίσει τον σάκο του με τους θησαυρούς που ανακάλυψε. Ο γιος του δεν πίστευε στα μάτια του. Όταν γύρισε σπίτι, η γυναίκα του παραλίγο να λιποθυμίσει. Τα πλούτοι θα έφταναν για εκείνους και για τα παιδιά και για τα εγγόνια και για τα δισέγγονά τους. Η εικόνα επέστρεψε στην πρώτη θέση της και η Μαρία έφερε στον κόσμο ένα κοριτσάκι μόλις εννέα μήνες αργότερα. Το όνομα αυτής, Μαρίνα.

Ο Νικόλας ο ψαράς πλέον ήταν γνωστός ως ο Νικόλας ο άρχοντας. Ποτέ δεν αποκάλυψε στους συμπατριώτες του ότι το θαλάσσιο τέρας δεν ήταν παρά μια καλοζωισμένη σμέρνα. Έτσι, έμεινε στην ιστορία ως ο άνδρας που κατατρόπωσε το θεριό με την ίδια του την αντανάκλαση.

Ποτέ δεν περίμενε ο Νικόλας ότι η λύση στα προβλήματά του ήταν κάτω από τα πόδια του. Το μόνο που είχε να κάνει ήταν να ζητήσει βοήθεια, να έχει πίστη και θάρρος – με μια βαθιά ανάσα η τύχη του άλλαξε μια για πάντα.

Target audience: the videos are created with Greek language learners in mind. People in search for free listening materials that are both entertaining and informative. Intermediate and advanced speakers can understand Helinika’s Greek speaking stories much easier than beginners. Greek language beginners can always check the script for each video (linked in the description) and read it while listening to the audio.

How learning Greek by listening to stories works: all stories are narrated in a way that allows the listener to immerse himself/herself in the Greek language. Repetition is used to help learners memorize new words and better understand their meaning. Sentences are short and clear. All stories include references to the Greek culture, therefore, listeners are able to immerse themselves in the Greek culture as well. Beginners may find it difficult to understand certain words or phrases.

Important note: this video series includes stories that are either 100% original or based on old myths, fairytales, legends, and folktales of unknown origins. Stories that are based on old myths, fairytales, legends, and folktales can be retold by other creators. However, translating these stories word-by-word or retelling them online word-by-word without attribution is not permitted. Moreover, copy-pasting the content and concept of all original stories without permission or proper attribution is a breach of international copyright law. Third parties who attempt to benefit financially by copying these materials (e.g. books & publications, monetized videos and blogs) will face legal consequences.